Coraz większą popularność zyskują elewacje drewniane. Kojarzą się one z ciepłem, bezpieczeństwem i ekologią. Ponadto nadają budynkowi wyjątkowy charakter. Metoda ta jest jedną z najstarszych, służących do ochrony ścian zewnętrznych. Przez lata wypierana przez panele z tworzywa sztucznego, znów powraca do łask. Elewacje drewniane wybieramy ze względu na walory zdrowotne, ekonomiczne, a także komfort otoczenia. Można je spotkać na nowoczesnych osiedlach, obiektach handlowych i biurowych, prywatnych rezydencjach. Polacy odchodzą od dawnych skojarzeń i przeświadczeń, że drewniany dom może funkcjonować tylko na wsi. Dziś drewniane wykończenia dodają elegancji i kolorytu każdemu budynkowi.
Jak dobrać drewno na elewacje?
Wybierając drewno na elewację, należy pamiętać, że jego właściwości są pochodną wielu cech, m.in. struktury drewna i jego składu, sezonowania i suszenia, strugania, przechowywania, prawidłowego montażu.
– Zalecamy stosować drewno, które – w zależności od gatunku – po suszeniu będzie miało wilgotność około 12- 18% ( +/- 2%). Od dawna stosuje się drewno ze świerka, sosny, dębu, modrzewia, a ostatnio także coraz popularniejsze stają się elewacje z drewna egzotycznego m.in. cedr czerwony, tatajuba, okoume, meranti – mówi Dariusz Bielski z firmy DLH Poland.
Cedr czerwony (Western red cedar, łac. Thuja plicata) jest idealnym drewnem do zastosowania na elewację. Cedr wzrasta w surowym klimacie podbiegunowym. Jest drewnem bardzo stabilnym, o wysokiej odporności na czynniki atmosferyczne, korzystnych właściwościach termoizolacyjnych, a także wyjątkowych walorach estetycznych. Cedr ma kolor od beżowego do ciemnobrązowego. Deski cechuje szeroka gama kolorów, także zróżnicowanie kolorystyczne w obrębie jednej deski. Z czasem cedr będzie zmieniał pierwotny kolor na srebrzystoszary (patyna).
Modrzew syberyjski (łac. Larix sibirica) pozyskiwany jest w surowym syberyjskim klimacie. Jest drewnem o małych przyrostach rocznych, bardzo wytrzymałym. Jest w kolorze brunatnomiodowoczerwonym. Modrzew z czasem pokryje się patyną (szary kolor).
Świerk skandynawski (łac. Picea abies) pochodzi ze Skandynawii. Drewno ma jasny kolor z lekko żółtawym zabarwieniem, często nazywane jest drewnem białym. Różni się od krajowego surowca ładniejszą fakturą drewna, ma mniej sęków oraz małe przyrosty roczne, co ma istotny wpływ na wytrzymałość drewna.
Tatajuba (łac. Bagassa Guianensis) pochodzi z Ameryki Południowej. Żółtobrązowy, a z upływem czasu ciemnobrązowy kolor drewna w połączeniu z ładnym profilem deski nadaje w efekcie końcowym atrakcyjną formę elewacji budynku.
Okoume (łac. Aucoumea klaineana) jest gatunkiem od niedawna spotykanym jako materiał wykończenia ścian budynku. Naturalne drewno okoume w kolorach od jasnoróżowego do brązowego jest wybarwiane (np. lazurami impregnującymi) w tysiącach kolorów, dzięki czemu w łatwy sposób można dobrać kolor elewacji do pozostałych wykończeń budynku.
Meranti (łac. Shorea pauciflora). Naturalne drewno może być szarobrązowe, czerwone lub ciemnobrązowego. Elewacja z drewna meranti (DRM - Dark Red Meranti) wspaniale komponuje się ze stolarką okienną wykonaną z tego samego gatunku drewna.
Szymon Gacki
